จูเร็กเติบโตในครอบครัวที่ไม่ค่อยมีเงินทางตอนเหนือของมินนิโซตา แม่ของเขาป่วยเป็นโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง ตั้งแต่เด็กเขาจึงช่วยดูแลครอบครัว ทำงานบ้าน และผ่าฟืน พ่อของเขามักพูดว่า “บางครั้งก็แค่ต้องทำ” คำพูดนั้นพาเขาผ่านช่วงเวลาที่เจ็บปวดที่สุดของการแข่งขันในเวลาต่อมา

เขาเริ่มวิ่งเพื่อฝึกสกีครอสคันทรี และด้วยเพื่อน ๆ ที่นำทาง เขาก้าวเข้าสู่โลกของการวิ่งระยะไกลและอัลตรามาราธอนทีละน้อย

ระหว่างเรียนกายภาพบำบัดในมหาวิทยาลัย จูเร็กเริ่มคิดถึงความเชื่อมโยงระหว่างอาหารกับสุขภาพ เขาค่อย ๆ ลดเนื้อสัตว์ และในที่สุดก็กินวีแกน เขาพบว่าฟื้นตัวเร็วขึ้น บาดเจ็บน้อยลง และมีพลังมากขึ้น

ท้ายแต่ละบทมีสูตรอาหารจากพืชของเขา เช่น บอลพลังงาน อาหารจากถั่ว อาหารจากธัญพืช และสมูทตี้ และเขาอธิบายว่าได้รับแคลอรีและโปรตีนอย่างไรระหว่างการฝึกและการแข่งขัน แนวทางของเขา: กินอาหารจริง กินให้หลากหลาย และให้พลังงานแก่ร่างกายอย่างเพียงพอ

หนังสือร้อยเรียงเส้นทางอาชีพของเขาทีละการแข่งขัน:

• Western States 100: 100 ไมล์ผ่านภูเขาในแคลิฟอร์เนีย เขาชนะเจ็ดปีติดต่อกันและทำสถิติสนาม
• Badwater: 135 ไมล์ท่ามกลางความร้อนของเดธแวลลีย์ ที่ซึ่งเขารู้สึกว่าร่างกายถูกผลักถึงขีดจำกัด
• Spartathlon: ย้อนรอยเส้นทางของผู้ส่งสารกรีกโบราณจากเอเธนส์ไปสปาร์ตา ราว 246 กม.
• คอปเปอร์แคนยอน เม็กซิโก: แข่งขันเคียงข้างนักวิ่งชาวตาราอูมารา การแข่งขันที่บรรยายไว้ใน Born to Run

เขายังเขียนอย่างตรงไปตรงมาถึงช่วงตกต่ำ: การบาดเจ็บ การจบลงของชีวิตแต่งงาน การหลงทาง และการที่เขากลับมาพบความหมายในการวิ่งอีกครั้ง

จูเร็กแบ่งปันเคล็ดลับที่ใช้ได้จริงมากมายในหนังสือ:

• ท่าวิ่ง: ก้าวสั้น เบา และเร็ว ลงเท้าใต้ลำตัวเพื่อไม่ให้เสียแรงเปล่า
• การหายใจและจังหวะ: ใช้ลมหายใจวัดความหนัก และรักษาเพซที่ยืนระยะได้
• อยู่กับปัจจุบัน: ระหว่างแข่ง อย่าคิดว่าเหลืออีกไกลแค่ไหน โฟกัสที่ก้าวนี้ ช่วงนี้
• ความเจ็บปวดเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการ: เรียนรู้ที่จะอยู่กับความไม่สบาย แทนที่จะพ่ายแพ้ต่อมัน

สำหรับจูเร็ก อัลตรามาราธอนไม่ได้เป็นแค่เรื่องใครวิ่งเร็วที่สุด แต่เป็นวิธีรู้จักตัวเอง: ในช่วงเวลาที่เหนื่อยที่สุดและอยากเลิกที่สุด คุณจะเห็นว่ายังก้าวได้อีกหนึ่งก้าว หลังการแข่งขัน เขามักอยู่ที่เส้นชัยเพื่อเชียร์นักวิ่งคนสุดท้ายที่เข้ามา